RSS

Author Archives: Rajesh kumar R

About Rajesh kumar R

Hi, i am here to share with you all about My views on Certain Topics through my Articles and I Review World Movies which has inspired me a lot since past few decades. Started posting Tamil Short Stories and kavithaigal along with few music reviews. I appreciate all your effort in landing and spending your valuable time on my blog site. I also Welcome your Sincere Critics about My Articles and Reviews.Please feel free to leave your comments.

மரம்

தென்றல் வீச அசைபோடும்

உன் கிளைகள் ஓர் அழகு

பூக்கள் விடுத்து மலரும்

உன் புன்னகை ஓர் அழகு

காய் வளர்த்து கனி உதிர்த்திடும்

உன் தாய்மை ஓர் அழகு

வெப்பம் தாங்கி நிழல் தந்திடும்

உன் கருணை பேரழகு

 

என்னே உன் உயரம்!

என்னே உன் செழிப்பு!

பாரபச்சமற்ற உன் தன்மை

பல்லுயிர்க்கும் வீடானாய்

நான் சுவாசிக்கும் காற்றோ

நீ சுத்தீகரித்த ஒன்று

நான் வாழும் பூமியோ

நீ குளிர்வித்த சோலை இன்று

 

என் வீட்டுக் காவலானாய்

நான் உறங்க மடியானாய்

எந்தன் பொருளானாய்

எனக்கே உணவுமானாய்

உச்சி முதல் வேர் வரை

உன் சேவைக்கு கணக்கில்லை

 

வேர்களின் மூலம்

உன் சக இனத்தவரிடம்

உதவிடும் உன் பாங்கு

பேசிடும் உன் மொழி

காத்திடும் உன் கரங்கள்

ஆராய்ச்சியாளன் அறிவித்த ஆச்சர்யங்களில் ஒன்று

 

தென்றலின் மூலம்

நீ எழுப்பும் சலசலப்பின்

மொழி அறியேன் நான்

ஆனால் அதில் கோபம் இல்லை

என்பது மட்டும் என் திண்ணம்

 

இத்தனையும் நீ செய்தும்

விருதுகளும் பாராட்டும் ஏங்கும் இந்த உலகத்தில்

மாற்றம் ஏதும் இல்லாமல்

நீ நீயாக நின்றாயே!

நன்றி கூட பாராமல்…

 

ஓ மரமே!

உன்னிடம் ஒப்பிடுகையில்

நான் என்ன செய்தேன் இவ்வுலகிற்கு?

வெறும் பாரம்தான் என்பதனை

நன்குணர்ந்தேன் இப்பொழுது!

 

வெட்டினாலும் தடுக்காத உன்னை

ஆரத் தழுவி முத்தமிட

என் மனம் ஏங்குகிறது

நல்லவேளை நீ பேசுவதில்லை

ஒருவேளை உன்னைத் தவறாக

புரிந்து கொண்டு இருப்பேனோ என்னவோ

 

புத்தனே உன் அடியில் ஞானம் பெற

மனிதனும் உன் முன் சிறியவன்தான்

 

ஆனால் ஒன்று

உன்னை ஒருவேளை வளர்க்காமல் போனாலும்

வெட்டாமல் காப்பதுவே நான் செய்யும் கைமாறு

 

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

17 மே 2018.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார் (என்றும் என் முதல் வாசகி, விமர்சகியும் கூட…)

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on May 18, 2018 in கவிதை

 

Tags: , , , , ,

வாழ்வியல் சூத்திரம்

நீ படித்தவன்

உன்னை மதிக்கிறேன்

நீ பண்பானவன்

உன்னிடம் பழகுகிறேன்

உன் அந்தஸ்து

என் மரியாதையின் அளவு

 

வாங்கியதை முடிந்தமட்டும் கொடுத்திடவும்

கொடுத்ததை தவறாமல் வாங்கிடவும்

பழகிய இந்த வாழ்வியல் சூத்திரம்

சூத்திரத்திரம் சமமானால்

உன்னோடு கைகோர்த்து

சூத்திரத்தில் பிழையென்றால்

பிரிவின் நிலைகொண்டு

இயங்கும் இந்த தன்மை

ரத்த பந்தத்திற்கும் பொருந்துமென்றால்

 

நண்பனும்

சுற்றத்தவரும்

ஊரார்

மட்டும் போதுமே

 

குழந்தைகள் மட்டும் பெற்றுக்கொள்ள

குடும்ப அமைப்பு என்பது தொழிற்சாலையா என்ன?

 

அப்படியானால்…

ரத்த பந்தங்களின் நம் நிலைப்பாடு

சடங்கிற்கும் சம்பிரதாயத்துக்கும்

கொடுக்கல் வாங்கல் என்ற நிலையில்

உப்பு சப்பற்ற

வெறும் பேச்சளவில்தான் என்பது

நிதர்சனமான ஓர் உண்மை.

 

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

4 ஏப்ரல் 2018.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார் (என்றும் என் முதல் வாசகி, விமர்சகியும் கூட…)

 
Leave a comment

Posted by on April 4, 2018 in கவிதை

 

Tags: , , , , ,

இறுதி மரியாதை

உன் நெருங்கிய உறவுகளை

மேலும் நன்றாக வைத்திருக்க

மாற்றம் வேண்டும் என்றிருந்தால்

இன் நொடியே மாறிவிடு

மாரடித்துப் பயனில்லை

மாண்டவர் நிலை கண்டு

 

மாறாக

இருந்த வரையிலும்

நீ அவரைக் கையாண்ட விதம் எண்ணி

நீங்கள் வாழ்ந்த வாழ்வை போற்றி

மகிழ்ச்சியாக வைத்திருந்த தருணங்கள் பூரித்து

மெல்லியதாய்…

புன்னகைத்து வழியனுப்ப

துணிவென்பது உனக்கிருந்தால்

இன் நொடியே முத்தமிடு

நீ கடிந்தவரின் இதயத்தில்

 

அழுகை ஓலங்கள் அல்ல

அமைதியான புன்னகையைவிட

சிறந்த இறுதி மரியாதை

வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

இறப்பு என்பது இயற்கையே

தவிர்க்க இயலாதது

 

ஆனால்…

கோபம்

கடுஞ்சொல்

ஆணவம்

பிரிவு

இயற்கையானாலும்

அப்படி அல்ல..

 

வேண்டுவது…

உன்னுள் ஓர் மறுமலர்ச்சியை

காலம் தாழ்த்தாதே

மரணம், காலம் நேரம் பார்ப்பதில்லை

வயது வரம்பற்றது

ஒவ்வொரு முறையும்

பத்திரமாகக் கையாள

உறவுகளும் கண்ணாடிகள்தான்

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

2 ஏப்ரல் 2018.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார் (என்றும் என் முதல் வாசகி…)

 
Leave a comment

Posted by on April 2, 2018 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , ,

புயலின் பெயர் ரோஹிங்கிய

இர்மா புயல் இன்று உலகின் தலைப்புச் செய்தியாக உள்ளது. சென்ற மாதம் ஆகஸ்டின் இறுதி வாரத்தின் துவக்கத்தில் ஹார்வி புயல் அமெரிக்காவின் ஹூஸ்டன் நகரம் மற்றும் டெக்சாஸ் மாகாணத்தை புரட்டிப் போட்டு சுமார் முப்பதாயிரம் மக்களை இடம் பெயர வைத்தது. அதே சமயம் உலகின் மறுமுனையில் உள்ள மியான்மர் நாட்டில் லட்சத்திற்கும் மேலான ரோஹிங்கிய மக்கள் இடம் பெயர நேரிட்டது. இங்கு இடம் என்பது வெறும் ஊர் விட்டு ஊரோ, அல்லது மாநிலம் விட்டு மாநிலமோ கிடையாது, நாடு விட்டு நாடு. அதிலும் இது ஒரு புயலால் நேரிட்டது அல்ல, இயற்கை சீற்றத்தையும் மிஞ்சும் அளவுக்கு வக்கிரமும், சர்வாதிகாரமும் உடைய சக மனித மனங்கள் தான் என்பதில் ஆச்சர்யம் இல்லை.

rohingya

Courtesy: Web.

ரோஹிங்கிய மக்கள் யார்? இவர்களுக்கு ஏன் இந்தக் கொடுமை. சுருக்கமாகப் பார்ப்போம். மியான்மர் தேசம் 87.9% புத்த மதத்தை கொண்டுள்ளது. இதில் 4.3% இஸ்லாம் மதத்தை தழுவியவர்கள். ரோஹிங்கிய மக்கள்  பெரும்பாலாக இஸ்லாம் சமூகத்தை சார்ந்தவர்களாகவும், இந்து இனத்தை மிகக் குறைவாகவும் உடைய சிறுபான்மை இனத்தவர்களாக உள்ளனர் . கல்வி, வேலை வாய்ப்பு, சுதந்திரம் எதற்கும் உரிமை இழந்து, குடிஉரிமை அற்று மியான்மரின் ரஃக்ஹின் மாநிலத்தை சேர்ந்தவர்கள். இவர்கள் 2013 ஆம் ஆண்டு ஐநாவால் உலகின் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்ட சிறுபான்மையினர் என்று விவரிக்கப்பட்டவர்கள்.  ரோஹிங்கிய கிளர்ச்சியாளர்கள் சிலர் பர்மிய எல்லை போலீஸ் போஸ்டை தாக்கியதற்கு பதிலடியாக எங்களின் ரோஹிங்கிய தாக்குதல்கள் என்று மியான்மர் ராணுவம் தரப்பாக ஒரு செய்தி. எதுவாக இருந்தாலும் பாதிக்கப்பட்டது அப்பாவி பொது மக்கள். கற்பழிப்பு, வீடுகள் சூறையாடப்படுவது, வீடுகளுக்கு தீ வைப்பது, கொலை என்று ரோஹிங்ய மக்கள் பட்ட துன்பத்துக்கு காலம் தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

மியான்மர் ராணுவத்துடன் கைகோர்த்து மியான்மரின் புத்த மத மக்களும் ரோஹிங்கிய மக்களை விரட்டி அடிப்பது மிகவும் அதிர்ச்சி தரும் தகவல். புத்த மதம் உலகிற்கு உணர்த்தியது ஒன்று, ஆனால் இன்று மதம் மட்டும் பெயரளவில் நிற்க, பல மியான்மர் புத்த மக்கள் பின்பற்றுவது வேறொன்று. இந்தக் கொடுமைகள் தாங்காமல் வீடிழந்து, உறவிழந்து, பொருளிழந்து, மானம் இழந்து ரோஹிங்கிய மக்கள் நடை பயணமாக , ஆறுகள் கடந்து வங்க தேசம் நோக்கி அகதிகளாக பயணம் மேற்கொள்கின்றனர். இதில் என்னை மிகவும் பதறவைத்தது, ஆற்றைக் கடக்கும் பொழுது குழந்தைகள் நீரில் மூழ்கும் செய்தி மனித சமூகம் போகும் திசையை கேள்விக்குறியாக ஆக்குகிறது.

ஐநா சபை உட்கார்ந்த இடத்தில் இருந்து ஒரு கண்டன அறிக்கை. உலகத் தலைவர்கள் அவரவர்களுக்கு ஒரு கண்டன அறிக்கை.  கண்டனம் மட்டும் தெரிவிக்க ஐநா சபை எதற்கு, உலகத் தலைவர் என்ற அந்தஸ்து எதற்கு? சாமான்ய மனிதனாலும் முடியும் ஒரு கண்டன அறிக்கையை விட. ஷேக்ஸ்பியரின் பிரசித்தி பெற்ற ஜூலியஸ் சீசர் வசனத்தையே இன்று மாற்றி அமைக்கும்படி செய்துவிட்டால் அவள், “நீயுமா ஆங் சான் சூ கி?!!” என்று. தினந்தோறும் ஊடகச் செய்தியை பார்பவர்க்கும், செய்தித்தாளை வாசிக்கும் பெரும்பாலான மக்களுக்கு, தேநீரின் சுவைக்கு நடுவே அதுவும் ஒரு செய்தியாய் மறைந்து போகிறது. ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் அதன் அதன் பிரச்சனைகள் அதன் தலைக்கு மேல் இருக்கிறது.

Rohingya-300x193

courtesy: Rohingya People who fled Myanmar to Bangladesh to escape violence (AP Photo/Anurup Titu)

உடனடியாக உன்னிடம் ஏதும் பகிர எனக்கு திறன் இல்லை என்றாலும், உனக்காகப் பகிர இப்பொழுது என் எழுத்து மட்டுமே உள்ளது ரோஹிங்கிய. உன்முன் சக மனிதனாக வெட்கித் தலை குனிகிறேன் என் இயலாமையின் நிலை கண்டு. ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவர் அவர் பிரச்சனைகள் , குடும்பம், வங்கிக் கடன்கள், அலுவலக வேலைகள், குழந்தைகள் எதிர்காலம் என பல. இவற்றிக்கு இடையில் உன்னை மீட்டெடுக்க ஒருவரும் இன்னமும் முன்வராது மனித சமூகத்தின் நாகரீக வீழ்ச்சியின் வளர்ச்சி அன்றி வேறு என்ன? எத்தனை காதலர்கள், எத்தனை அப்பாக்கள், எத்தனை அம்மக்கள், எத்தனை நண்பர்கள், எத்தனை உறவுகள், எத்தனை பிஞ்சு உள்ளங்களின் கனவுகள், அத்தனையும் உலகம் பார்வையிட மண்ணோடு புதைக்கப்படுகிறது. கொதிக்கிறது என் நெஞ்சம் ரோஹிங்கிய இனப் படுகொலைகள் கண்டு. உலகின் அடுத்துவரும் மாபெரும் புயலுக்கு உலகம் ரோஹிங்கிய என்று பெயரிடட்டும்.

References:

https://en.wikipedia.org/wiki/Rohingya_people

https://en.wikipedia.org/wiki/Myanmar

https://en.wikipedia.org/wiki/2016%E2%80%9317_Rohingya_persecution_in_Myanmar

http://www.bbc.com/news/world-asia-41187517

இரா. ராஜேஷ் குமார்

10 செப்டம்பர் 2017.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 
Leave a comment

Posted by on September 10, 2017 in கட்டுரை

 

Tags: , , , , , , , , ,

தட்டில் விழுந்த அமிர்தம்

கண்கள் உணவின் தோற்றம் ரசித்திட

நாசிகள் அதனின் நறுமணம் நுகர்ந்திட

செவிகள் அதன் தன் வாயிலைத் தாழிட

வாயால் நா அதை மென்று ருசித்திட

அதனுடன் கூடவே

எவ்வுலகிலும் சரி

எவ்வுயிரானாலும் சரி

உயிர்கள் பசியாற மனதால் வேண்டிட

 

தொலைக்காட்சி நிறுத்தி

கைபேசி காத்திருக்க

இசை ஒலி கூட அணைத்து

எண்ணங்களையும் தவிர்த்து

 

ஒரு நாள் இல்லை என்றாலும்

ஒரு பொழுது கூட இல்லை என்றாலும்

ஒரு கணமேனும் செய்து பார்

குடும்பத்துடன் அமர்ந்து உண்ண

 

தேவலோகத்தில் போய் அல்ல

பூலோகத்திலேயே உணரலாம்

கிடைத்ததில் அமிர்தத்தை

 

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

1 செப்டம்பர் 2017.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 
3 Comments

Posted by on September 1, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , ,

உன் இனியவனின் வணக்கம்

நாத்திகத்தில் ஆத்திக சாரம் கலந்து

ஆத்திகத்தில் நாத்திக பகுத்தறிவு புகுத்தி

இறுதியில்

ஆத்திக நாத்திக பேதமை மறைய

வள்ளுவனின் அறம் மட்டுமே எஞ்சி நிற்க

பாமரனும் அறியும் வண்ணம்

வேதத்தை புதிதாக்கினாய்

 

நீ பிடித்து வைத்த என்

மண்ணின் வாசனையை

எத்தனை முறை திறந்து பார்த்தாலும்

வாசம் மட்டும் குறைவதில்லை

அதுமட்டுமா

நாசிகள் அறியா வண்ணம்

ஒவொரு முறையும்

அது கண்களில் படர்ந்து

காதோரம் வருடிச்சென்று

இதயத்தில் தேங்கிவிடுகிறது

 

சிக்கலான ஒரு காதலை

கொச்சை இல்லாமல் எதார்த்தத்தில்

சர்ச்சையில்லாத உன் படைப்பிற்கு

என்றும் என் முதல் மரியாதை

 

அதுமட்டும் அல்ல

காதல்

திகில்

புரட்சி

உறவுகள்

என பட்டியல் நீளும்

உன் பன்முக இயக்கத் திறமைக்கு

 

நீ

திரையுலகில் ராஜா தான்

என் பாசத்திற்குரிய

பாரதி ராஜா!

 

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

13 ஆகஸ்ட் 2017.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 
Leave a comment

Posted by on August 26, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

தமிழே என் அமுதே

உலகின் தலைசிறந்த தத்துவவாதி
வள்ளுவன் என்றும்
உலகின் தலைசிறந்த தத்துவம்
அறம் செய விரும்பு
என்பதுவே என் கருத்து

ஔவையின் அறிவுரையில்
ஆரம்பித்தது என் கேள்வி
அறம் என்றல் என்ன என்று?

நன்மை அல்லது தருமமென
விளக்கங்கள் கிடைத்தன பொதுவாக
இருந்தும்
அழகான அந்த ஒற்றைச் சொல்
ஈர்த்தது என்னை வெகுவாக

விளக்கங்கள் போதாது என ஏங்கி நிற்க
விடைகாண வள்ளுவனின் திருக்குறளை நாட
முப்பாலின் முதல் பாலில்

வண்ணம் என்ற சொல்லிற்குள்
மறைந்திருக்கும் பல நிறங்கள் போல்

ஒன்றல்ல இரண்டல்ல அறத்திற்கு விளக்கங்கள்
முப்பத்தியெட்டாக அதிகார தலைப்புகளில்
விளக்கங்கள் கண்டவுடன்
திளைத்தது என் உள்ளம்
ஆனந்தத்தின் உச்சத்தில்

மெய்யுணர்தலே கடவுள் என
கடவுள் வாழ்த்து முதலாக
அன்புடைமை, விருந்தோம்பல்
ஈகை, புகழ்
அருளுடைமை, புலால் மறுத்தல்
கல்லாமை, வாய்மை என

இல்வாழ்விற்கு இருபத்தி நான்கென
தவ வாழ்விற்கு பதினான்கென
வரிசை படுத்தியதில் வல்லவன்
என் ஐயன் திருவள்ளுவன்

புராதன தமிழ் இலக்கியத்தில்
ஏழே வார்த்தை கொண்ட குறளிற்கு
ஈர் வரியில் தந்த விளக்கம் போதாது
குழம்பி நின்ற பொழுதுதான்
அலைந்து திரிந்து கிடைத்த ஒன்று
பரிமேலழகரின் பொக்கிஷ உரைநடை

பருகப் பருகத் திகட்டாத அந்த அமுதம்
தமிழ் நமக்குத் தந்த சாகா மருந்து

குழந்தை நடக்க ஓர் வருடமாக
இசையைப் பழக ஐ வருடமாக
வாழ்வை கற்க பல வருடமாக

அறங்கள் அனைத்தும் பழக
வாழ்நாள் ஆகுமென்றால்…
அறத்தை அரங்கேற்றுவது
எந்த மேடையிலோ?

ஜென்மம் கடைத்தேற
மதங்கள் கூறுவது கூறட்டும்
வள்ளுவா! உன்
அகராதிகள் ஒன்றே என்றும் போதுமானது

பெற்றோராய் குழந்தைக்கு பகிர்வதற்கு பல உண்டு
ஐஐடியும் ஹார்வர்டும்
கூகுளும் அமேசானும்
விளையாட்டும் இசை பயிற்சியும்
இதில் ஒன்று எப்பொழுதும்
அதில் தவறில்லை என்றாலும்
அறம் பழகுதல் பற்றியது
பகிர்வதில் என்றும் மிக நன்று

இரா. ராஜேஷ் குமார்

13 ஆகஸ்ட் 2017.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 
Leave a comment

Posted by on August 13, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

கொடுத்து வைத்தவள் நீ

தன்னை முழுவதுமாக
ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம்
அனைவருக்கும் அமைவதில்லை
அதிலும் நீ ஓர் விதிவிலக்கு
அதனால் தான் சீலை உடுத்தி
சுதந்திரமாக வீதியில் வலம் வருகிறாய்

முகத்தில் சாயம் பூசிக்கொண்டாலும்
முகத்திரை அற்றவள் நீ!

விரும்பாமல் சமூகம் தூற்றினாலும்
விரும்பியபடி வாழ்பவள் நீ!

ஆக மொத்தம்
கொடுத்து வைத்தவள் நீ!

உன்னிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ள
பழிக்கும் சமூகத்திற்கு நேரமில்லை
அவர்கள் கொடுத்து வைத்தது அவ்வளவுதான்

எதற்கும் கலங்காமல்
இளமையில் கல்வியும்
கல்வியால் வேலையும்
வேலையில் நேர்மையும்
உழைப்பால் உயர்வும்
கொண்டால்…

நீ அடியெடுத்து வைக்கும்
ஒவ்வொரு நிலையிலும்

பட்டங்களும் பதவிகளும்
உன் பாதங்களில்
பிச்சை கேட்கும்

சந்தேகம் வேண்டாம்
திருநங்கை சாதனையாளர்களே!
இதற்கு சாட்சி

 
2 Comments

Posted by on May 7, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , ,

கியூகென்ஹாஃப்இல் ஓர் அழகுத் திருவிழா

அழகில் சிறந்தது

எது என்ற கேள்வி

எழுந்ததும் உலகில்

சிறந்தவை வருமாறு

அறைகூவல் விடுத்துவைத்தேன்

 

தென்னவர் முருகனை முன்னிறுத்த

விண்ணவர் கண்ணனை துதிபாட

பறவைகள் ஆண் மயிலை அனுப்பிவைக்க

 

பொலிக்குதிரை என விலங்குகள் குதூகலிக்க

கோமாளி மீனும் என நீர் இனங்கள் துள்ளி எழ

வண்ணத்துப் பூச்சி என பூச்சிகளும் முணுமுணுக்க

உலக அழகியும் ஒய்யாரமாய் நடந்து வர

உலக அழகனும் அவள் பின்னே ஓடி வர

 

உலகில் உள்ள அழகை எல்லாம்

அணிவகுத்து நிற்கவைத்தேன்

ஹாலந்தின் கியூகென்ஹாஃப்

பூங்காவின் வழி நடுவில்

 

இவை அனைத்தையுமே அமைதியாக

புன்னைகைத்தபடி பார்த்திருந்தன

வழி நெடுகிலும் பூத்திருந்த

கியூகென்ஹாஃப் மலர் இனங்கள்

 

கண்கள் குளிர்ந்த அதன் வர்ணத்தில்

சுண்டி இழுத்த அதன் நறுமணத்தில்

தொட்டு உணர்ந்த அதன் ஸ்பரிசத்தில்

என் கேள்வி மறைந்த அந்த நொடிப்பொழுதில்

 

மலர்கள் என்னிடம் மௌனமாக உரையாடியது

 

அமைதியே என்றும் அழகின் மொழியென

புன்னகையே என்றும் அழகின் முகமென

மகிழ்ச்சியைத் தருவது அழகின் குணமென

அழகின் செயல் அதில் ஆரவாரம் இல்லையென

 

மலைத்து நின்ற அதன் பேரழகில்

விடைபெற நினைத்த அந்த கணப்பொழுதில்

யாராக இருந்தாலும் சரி

கியூகென்ஹாஃப் மலர்களின் முன்

மண்டியிட்டுத்தான் ஆக வேண்டும்

ஒரு புகைப்படமாவது எடுத்துக்கொள்ள

 

20170416_152210

 
2 Comments

Posted by on April 21, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , ,

திசை மாறிய பறவைகள்

மரபு வழி வழக்கங்கள் தோன்றியன பல

காலம் வழி புழக்கத்தில் இருப்பனவோ மிகச் சில

காக்கைக்கு அன்னமிடல் அதில் ஒன்று என்றாலும்

ஆன்றோர்கள் சொன்னார்கள் அது தினம் என்றும் நன்றாகும்

 

குளித்துவிட்டுச் சென்ற சமையலறையில் அவள்

சமைத்து வைத்து நின்ற பாத்திரத்தில்

அன்னக்கரண்டி கொண்டு அன்னத்தை அவன் எடுக்க

பருப்புடன் நெய் கலந்து சுவையுடன் உப்பும் சேர்த்து

சுத்தமான இடம் பார்த்து

நீர் தெளித்து ‘கா’ அழைக்க

காக்கையுடன் அதன் பின்னே புறாக்களும் வந்து நிற்க

 

பறவைக்கு முன் இட்டு

குழந்தைக்குப் பின் இடும்

இப்படி ஓர் நேர்த்தியை

அடடா…

கண்டதில்லை வேறு மண்ணில்

 

முதல் நாள் அவன் அழைக்க

மறுநாளும் அவன் அழைக்க

அவன் மூன்றாம் நாள் தாமதத்தால்

 

‘கா’ என்று உரிமையுடன்

காகம் அவனை உரக்க அழைக்க

உயிர்களின் பந்தத்திற்கு

மொழி ஏது? இனம் ஏது?

 

இப்படியும்

பல மாதங்கள் கடக்க

கோடை விடுமுறைக்கு ஒருநாள்

குடும்பத்துடன் ஊர் சென்றான்

 

வாரங்கள் சில கழிய

திரும்பிவந்து ‘கா’ அழைத்தும்

இட்டு இருந்த அன்னத்தில்

எறும்பு மொய்த்தது பல நாட்கள்

 

குழம்பி இருந்த நேரத்தில்

அவன் ஆழ் மனதில் தோன்றியது

சொல்லாமல் சென்றதுதான்

காரணம் என்று

 

அறிவில் சமன்பாடும்

மொழியின் பயன்படும்

இல்லாத காரணத்தால்

திசை மாறிய பறவைகள்

அதில் விந்தை இல்லை என்றாலும்

 

அறிவில் சமன்பாடும்

மொழியின் பயன்படும்

இவை அனைத்தும் இருந்தாலும்

சில

திசை மாறும் மனிதர்கள்

விந்தையிலும் விந்தை

 
6 Comments

Posted by on March 24, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , ,

ஒரு பொன் மாலை பொழுது

 

இருவரும் பூங்காவின் இருக்கையில் அமர

 

இந்த உலகத்தில் உன்மேல் மிகுந்த

அன்பு வைத்திருக்கிறேன்!

இந்த உலகத்தையே இப்போது

நேசிக்கிறேன் – என்றாள் காவியா

 

புன்முறுவலுடன், அவள் முகத்தை பார்த்தபடி

அன்பு என்றல் என்ன? என்றான் ஆரியா

 

கல்லூரியில்  ஒன்றாய் படித்தவர்கள்

நான்கு வருடம் தோழமையோடு பழகியவர்கள்

தற்போது பணியாற்றுவதோ இருவேறு அலுவலகங்களில்

வசிப்பதோ இருவேறு இடங்களில்

கவியாவிடம் இருந்து ஓர் குறுஞ்செய்தி

“உன்னை உடனடியாக சந்திக்கவேண்டும்”

என்று

 

ஆரியா எதிர்பார்த்து இருந்த ஒன்றுதான்

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்த இடம் தான் இந்தப் பூங்கா

நிலவுவதோ…

ஒரு பொன் மாலை பொழுது

 

சற்று நேர அமைதிக்கு பின்

அன்பை விளக்கத் தெரியாதவளாய்

ஆரியா, நீயே கூறு என்றாள் காவியா

எனக்கும் தெரியாது! என்றான் ஆரியா

 

அனால்…

தெரியாத ஒன்றை என்னிடம் வைத்திருப்பதாகக் கூறுகிறாய்

எனக்கும் தெரியாத அதை பற்றி

என்னிடம்  என்ன பதில் எதிர்பார்கிறாய்?

என்றான் அவன்

 

சிறுது நேரம் நிலவியது மௌனம்

 

சரி, அதைவிடு

எது எல்லாம் அன்பு இல்லை

என்று உன்னிடம் பகிர்ந்து கொள்ள பிரியப்படுகிறேன்

அதிலிருந்து அன்பு என்றல் என்ன

என்பதை அணுகுவோம் என்றான் ஆரியா

 

அவள், அவன் விழிகளையே நோக்கினாள்

 

கல்லூரிக் காலங்கிளில் இருந்து

உன்னிடம் பழகுகிறேன்

என்னை நீ எப்பொழுதும்

உன் உடமையாக்கிக் கொள்ளப் பார்க்கிறாய்

 

பிற பெண்கள் என்னிடம் பழகுவது கண்டு

சிலசமயம் நீ பொறாமை கொண்டதுண்டு

 

பல சமயங்கள் நீ உணர்ச்சிவயப்பட்டதுண்டு

 

காவியாவின் கண்களில் நீர் வழிந்தது

ஆரியா தன் கைக்குட்டையை அவளிடம் நீட்டினான்

 

பலசமயம் நீ என்னை மன்னிப்பதாக கூறியதுண்டு

முதலில் என் பிழைகளை தக்கவைத்துக்கொள்கிறாய்

பின்பு நீயே மறுத்தொதுக்குகிறாய்

அப்போது நீ உன்னையே மேலும் மையமாக அமைத்துக்கொள்கிறாய்

 

பல சமயம் என்னிடம் உனக்கு பகைமை தோன்றி மறைந்ததுண்டு

சில சமயம் என்னிடம் உனக்கு பயம் தோன்றி மறைந்ததுண்டு

நான் உன்னை விரும்பிகிறேனா இல்லையா என்பதற்கா

 

என்னிடம் நீ தந்த பல கவிதைகளில்

என்மேல் உள்ள உன் விருப்பத்தை

நான் உணராமல் இல்லை காவியா

ஆனால்

 

கவிதை அன்பு ஆகாது

உடைமைபடுத்திக் கொள்ளுதல்

பொறாமை

உணர்ச்சி வயப்படுத்தல்

தாபங்கள்

அழுகை

சிந்தனை

மன்னிப்பது

பகைமை

பயம்

மனதின் வெளிப்பாடு

இவையெல்லாம்

என்றும் அன்பாகாது

 

உண்மையான

மதிப்பும்

பெருந்தன்மையும்

இறக்கமும்

அக்கறையும்

மன்னிக்கும் தன்மையும்

இல்லாத இடத்தில்

அன்பு இல்லை

என்பது தெளிவு

 

எண்ணி வருவதல்ல அன்பு

வளர்க்க முடியாதது

பயற்சி செய்ய இயலாது

 

அளவுக்கும், தரத்திற்கும்

உட்பட்டது அல்ல

அன்பு

 

ஒன்றை நேசிக்கத் தெரியாது

இருக்கும் போது

உலகை நேசிப்பதாக கூறுவது

அர்த்தமற்றது காவியா

 

அன்பு இருக்கும் பொழுதுதான்

நம் பிரச்சனைகளை

தீர்க்க முடியும்

 

ஒன்றோ பலவோ அல்ல

‘அன்பு’ ஒன்றுதான் இருக்கிறது

உன்மேல் என்றும் காவியா

 

 
2 Comments

Posted by on March 11, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , ,

நெருங்கிவா முத்தமிட

உன் விழியின் மை கொண்டு
உன் மேல் கவிதை எழுதிட
உன் குங்குமம் நிறம் கொண்டு
உன்னுள் ஓவியம் தீட்டிட
உன் கூந்தலின் பூச்சரம் கொண்டு
உன்னை சுற்றிப் பூந்தோட்டம் அமைத்திட
காத்திருக்கிறேனடி கண்ணே!

உன்னை கடத்தியவர் ஒருவர் அல்ல
தொலைக்காட்சி, கைபேசி என்ற இருவர்
இவர்களுக்கு தைரியம் தந்தது யார்?
மனிதனை மிஞ்சும் தைரியசாலிகளா இவர்கள்?
ஏனென்றால்
நான் கூடவே இருக்க, உன்னை வீட்டு சிறையில் வைப்பார்களா?
மனிதனை மிஞ்சும் மாயாஜாலக்காரர்கள் இவர்கள்
இல்லையென்றால்
வீட்டுக்கு உள்ளேயே நீ நெருங்கா தூரத்தில் இருப்பாயா?

ஆங் சாங் சூகியைப் போல மீண்டு வா

வரும் பொழுது
பொன் நகைகளோடு அல்ல
புன்னகையோடு மட்டும் வா
அது போதும் எனக்கு

பேசுவதற்கோ நிறைய இருக்கிறது
நான் கூறுவது
ஊர் கதை பற்றி அல்ல
உறவுக் கதை பற்றி அல்ல
காலை உணவு பற்றி அல்ல
மாலை ஊர்வலம் பற்றி அல்ல
வீட்டுக் கணக்கு பற்றி அல்ல
வீட்டுப் பிள்ளை படிப்புப் பற்றி அல்ல

நம்மை மட்டும் பற்றியது
நம் இருவரை மட்டும் பற்றியது

மௌனமே – நம் மொழியாய் இருந்திட
நான்கு கண்களால் – நாம் அன்பாய் பேசிட
இருவருள் – நாம் ஒருவராய்த் திளைத்திட
காத்திருக்கிறேனடி கண்ணே!

காலம் தாழ்த்தாதே
நான் காத்திருந்தாலும்
காலம் என்னை அழைக்க
காத்திருக்குமோடி அன்பே!
விரைந்து வா…
நெருங்கிவா முத்தமிட.

 
Leave a comment

Posted by on November 10, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , ,

குடை

அவனை நனைக்காது நீ நனைந்தாய்
உன்னை துடைக்காது அவன் தன்னை துடைத்தான்
அதனால் என்ன? என்று மேலும்
அவனை நனைக்காது நீ நனைந்தாய்

உன்னை இருகப் பிடித்தான் மழையில்
பத்திரமாக வீடு வந்ததும்
மடக்கிக் கிடத்தினான் வீட்டின் மூலையில்

நரம்புக் கம்பிகள் தளர்ந்து
முதுகெலும்பு நொடிந்த உன்னை
மேலும் உதவாது என்று எண்ணியோ என்னவோ
எடை ஏற்றி விலை பேசினான் உன்னை
ஒரு விசித்திரமான பரிவர்த்தனை என்பதாலோ என்னவோ
இவன் விலை கொடுக்க, நிம்மதியில் திளைத்தான் தன்னை

வெயிலில் திரும்பிச் சென்றவன்
கடை உள்ளே இருந்த துடைத்த குடை
நனைந்திருப்பதை அவன் அறியாமல் போனதில்
ஆச்சர்யம் என்ன?
குப்பையில் போடாது மட்டும் போனதில்
ஆறுதல் அடைவதும்தான் என்ன?

கையோடு குடை வாங்க
குடை கடைக்கு சென்றான்
தொங்க விடப்பட்டு இருந்ததோ
வண்ண வண்ணக் குடைகள்

வகை வகையான குடைகளுக்கு
வகை வகையான பெயர்கள்

அம்மாவும்
அப்பாவும்
அண்ணனும்
அக்காளும்
தம்பியும்
தங்கையும்
காதலியும்
மனைவியும்
ஊரும்
உறவும்
நண்பனும்
ஒரு குடைதான் என்று
தெரியாத அவனுடன்

பாவம் ஒரு குடை
பல்லை இலித்துக் கொண்டே
பின்னாலே சென்றது.

 
Leave a comment

Posted by on November 5, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , , ,

ஒரே நிலா

வளர்வதும் குறைவதும்

மனிதனின் கண்களுக்குத்தான்

நிலாவுக்கு அல்ல

 

உயர்வதும் தாழ்வதும்

மனிதனின் மனங்களுக்குத்தான்

உயிர்களுக்கு அல்ல

 

கரு மேகங்கள் சூழ்ந்தால்

பௌர்ணமி இரவு கூட

அமாவாசைதான்

 

மேகங்கள் சூழ்வது இயற்கையே

மோகங்கள் சூழ்வதும் அப்படித்தான்

 

மேகங்கள் தானாக விலக

அவள் தானாக உதிப்பாள்

 

நிலா என்றும் முழுமையானது

உயிர்களும் அப்படித்தான்

 

இருவேறு கண்களானாலும்

பார்ப்பது ஒன்றுதான்

ஒரே நிலா

 

பல்வேறு உயிர்களானாலும்

இருப்பது ஒன்றுதான்

ஓர் உயிர்

 

 
Leave a comment

Posted by on September 17, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , ,

ஆறுவது சினம் கூறுவது தமிழ்

எங்களுக்கு சில வருடங்களுக்கு முன்பு பெண் குழந்தை பிறந்த தருணம் அது. மூத்த மகனுக்கு அப்போது நான்கரை வயது. பெங்களூருவில் இருந்த நாட்களில் அவன் ஒரு அமைதியான பாலகன். பள்ளிக்குச் செல்வது, வாசிப்பது, நண்பர்கள், உறவுகளுடன் பழகுவது, ஊர் சுற்றுவது அவனுக்கு மிகவும் பிடித்து இருந்தது. ஆனால் சென்னை வரவு, அவனிடம் ஒரு புதிய மாற்றத்தைக் கண்டேன். முன்னமே அண்ணி, என் மனைவி கருவுற்று இருக்கும் சமயத்தில் , குழந்தையின் புதுவரவு மகனை சிறிது காலம் கோபத்தையும் ஆத்திரத்தையும் மூட்டக் கூடும் என்று அறிவுறுத்தி இருந்தாள். நாங்களும் தயாராகவே இருந்தோம்.

நூறு சதவிகித அன்பு இருவருக்கும் முழுமையாக அளித்ததை அவன் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால் தனக்கு இதுநாள் வரை கிடைத்த அன்பிலும், அரவணைப்பிலும் ஐம்பது சதவிகிதத்தை தங்கை அபகரித்துக் கொண்டாள் என்று எண்ணி இருக்கக் கூடும். பள்ளியில் இருந்து வரும் பொழுதே சூரனைப் போல வருவான். சாமி ஆட்டம் ஆடி அடங்குவதுற்குள் என் மனைவி ஒரு வழி ஆகி விடுவாள். இதை அவள் என்னிடம் பகிரும் போது, அண்ணி கூறியதை கண்கூடாக உணர்ந்தேன். புதிய இடமாற்றம், பள்ளி, நண்பர்கள், தங்கையின் புதுவரவு, பள்ளிப் பேருந்தில் நீண்ட பயணம் என்று அவன் திக்கு முக்காடி இருந்திருக்க கூடும். அது உண்மை தான், இந்த நேரத்தில் இது இயல்பான ஒன்றுதான் என்று நினைத்து இருந்தேன். சில சமயம் கோபத்தில் ஆத்திரம் அடைந்து, கத்தி, சில சாமான்கள் வீசி எறியப்பட்டன. அவன் இந்த வித்தயை என்னிடம் இருந்து ஒரு சமயம் கற்று இருக்க வேண்டும்.

ஒன்று மட்டும் எனக்கு தெளிவாக இருந்தது. குழந்தையின் கோபத்தை என்றும் கோபத்தால் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று. அப்படிச் செய்தால் நான் அவனுக்கு மேலும் எப்படி கோபப்படுவது என்று கற்றுத் தந்ததாக அமயக் கூடும். சில சமயங்களில் பொறுமை இழந்து அடித்து இருக்கிறேன். அதற்காக பிறகு வருத்தமும், வெட்கமும் அடைந்து மன்னிப்பும் கேட்டு இருக்கிறேன். ஒரு எழுபது கிலோ எடையுள்ள மனிதன், ஒரு பன்னிரெண்டு கிலோ எடையுள்ள குழந்தையை அடிப்பது மிகவும் கோழைத்தனமானது என்பதை நான் நன்கு உணர்ந்து இருந்த தருணம் அது. அடிக்கவும் கூடாது, கோபப்படவும் கூடாது, ஆனால் மகனின் கோபத்தை மட்டும் எப்படி அடக்குவது என்று வியந்தேன். கணிதத்தையும், அறிவியலையும், தமிழையும், ஆங்கிலத்தையும் கற்றுத் தந்த கல்வி, திருமணத்திற்கு பிறகு, ஒரு குழந்தையை வளர்ப்பது எப்படி என்பதை கல்லூரியில் கூட அறிமுகமாக்காதது தற்கால கல்வி முறையின் மேலே சந்தேகத்தை எழுப்பியது.

இணையதளத்தில் குழந்தயின் கோபத்தை அடக்கும் வழிகளை அலசி ஆராய்ந்தேன். குழந்தை வளர்ப்பு கருத்தரங்குகளில் பங்கு கொண்டு வழி தேட முயன்றேன். இன்னும் ஏன், குழந்தை வளர்ப்பு நிபுணர்களிடம் கூட கலந்து ஆலோசித்தேன். எந்த பதில்களும் முழுமையாக உடனடி பலன் அளிக்கவில்லை. இருட்டறையில் அடைப்பது, குழந்தை விரும்பியதை கொடுக்காமல் இருப்பது, போன்றவை கிடைத்த சில பதில்களில் அடங்குபவை.

சரியான அணுகுமுறை தெரியாத நிலையில் இருந்த நாட்களில், அவன் கோபப்படும் போது மௌனமாக அமர்ந்து இருந்தேன். என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் வெறித்தே அவனை நோக்கினேன். சில வாரங்கள் கழித்து ஒரு நாள் எதேர்ச்சையாக தொலைக்காட்சியில் பார்த்த ஒரு சொற்பொழிவுக்கு கதை என்னை மிகவும் பாதித்தது. என் தேடலின் விடை அதில் அமைந்து இருந்ததை நான் முன்னம் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை. அந்தக் கதை பின்வருமாறு அமைந்து இருந்தது.

முன்னொரு காலத்தில் கரூரின் அருகில் அமைந்துள்ள இடத்தில் சிவகாமி ஆண்டார் என்ற சுமார் எழுபத்தி ஐந்து அல்லது என்பது வயதை உடைய ஒரு பிராமணர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் ஒரு பெரும் சிவ பக்தர். அவரின் கடந்த நாற்பது ஆண்டு காலமாக அருகில் உள்ள பசுபதீஸ்வரர் கோவிலுக்கு கூடை நிறைய பூ மாலை கட்டி எடுத்துப் போய், சிவ பெருமானுக்கு மாலை சாற்றி வருவதை தான் வழக்கமாக கொண்டு இருந்தார். அதில் சிறப்பு என்னவென்றால், அவர் அதிகாலை சூரிய உதயத்திற்கு முன்னமே எழுந்து, குளித்து திருநீறு பூசி, இருட்டி இருக்கும் பொழுதே தோட்டத்திற்கு சென்று, தன் நுனி விரல்களால் பூக்களை வருடி, தொடு உணர்ச்சி மூலம், அது பூத்து இருக்கிறதா அல்லது மொட்டாக இருக்கிறதா என்று உணர்ந்து, வண்டுகள் தேனை உறுஞ்சும் முன்னமே அதை பறித்து, தன் கையால் மாலை கட்டி கோவிலுக்குச் சென்று, சிவனை, தனக்கு ஏதும் வேண்டாது வணங்கி வந்தார்.

ஒருநாள் உச்சிக்கால பூசைக்காக மாலையை கூடையில் வைத்து, தலையில் சுமந்து தெரு ஓரம் சென்று கொண்டு இருந்தார். அப்பொழுது அந்தப் பகுதியை ஆண்டு வந்த புகழ்ச் சோழனின் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பட்டத்து யானை, பாகர்கள் அதன் மேல் அமர்ந்து வர, சில காவலர்கள் அதனை புடைசூழ அவ்வழியாக வந்தது. சிவகாமி ஆண்டார் ஒதுங்கி ஒரு ஓரமாக நின்று கொண்டார். சிவகாமி ஆண்டரின் அருகில் வந்த யானை, அவர் ஏந்தி இருந்த கூடையை பறித்து, பூமாலையை கீழே மண்ணில் புரட்டி வீச முற்பட்டது. அதனை தடுக்க முயன்ற சிவகாமி ஆண்டரை தாக்கிக் கீழே தள்ளியது யானை. அவர் பலத்த காயமுற்றார். அந்த சமயம் இதை பார்த்த எறிபத்த நாயனார் என்னும் சிவனடியார் யானை மீது மிகுந்த கோபம் கொண்டார்.

எறிபத்த நாயனார் தன் கையில் எப்பொழுதும் ஒரு கோடரியை ஏந்தியவாறு இருப்பதுண்டு.கம்பீரமான தோற்றம் உடையவர். யார் எல்லாம் சிவ பக்தர்களையோ, சிவனடியார்களையோ இழிவு படுத்திறார்களோ, அவர்களின் மேல் கடும் சினம் கொண்டு தாக்குவதை வழக்கமாகக் கொண்டு இருந்தார். அவர் கண்ட காட்சி அவரை ஆழ்ந்த கோபத்திற்கு ஆழ்த்தியது. உடனே தன் கையில் உள்ள கோடரியால் அந்த பட்டத்து யானையை வெட்டி வீழ்த்தினார். அதனை தடுக்க முற்பட்ட இரு யானை பாகர்களையும் வெட்டிச் சாய்த்தார். அந்த இடமே இரத்த வெள்ளமாகக் காட்சி அளித்து.

இந்தச் செய்தி சில காவலர்கள் மூலமாக புகழ்ச் சோழனுக்கு தெரிய வந்தது. புகழ்ச் சோழனும் ஒரு பெரும் சிவ பக்தர். சிவனடியார்களிடம் மிகுந்த அன்பு கொண்டவர். இருந்தும் அதிர்ந்து போன சோழ மன்னன் , தேரில் ஏறி படைகளுடன் சம்பவ இடத்தை வந்தடைந்தார். இரத்த வெள்ளத்தில் இறந்து கிடந்த பட்டத்து யானையையும், இரு யானை பாகர்களையும் கண்டார். அருகில் இருந்தவர்களிடம் விசாரித்து நடந்ததை முழுவதுமாக அறிந்தார். மன்னனின் எதிரில் சற்று தூரத்தில் எறிபத்த நாயனார் தன் கோடரியுடன், சிவந்த கண்களுடன், கோபம் தணியாது நின்று இருந்தார்.

எறிபத்த நாயனார் அருகில் யாரும் செல்ல பயம் கொண்டனர். யார் எதிர்த்து வந்தாலும் அவரை வெட்டிச் சாய்க்க ஆயத்தமாய் இருந்தார். புகழ்ச் சோழன் தன் வாளுறையில் இருந்த வாலுடன் கைப்பிடித்து மெல்ல, எறிபத்த நாயனாரை நோக்கி வந்தார். மன்னன் தன் அருகில் வர வர, எறிபத்த நாயனாருக்கு கோபம் தலைக்கு ஏறி அனைவரும் அஞ்சும் வகையில் நின்று இருந்தார். புகழ்ச் சோழன், எறிபத்த நாயனாரை எதிர் எதிராக அருகில் வந்து நின்றார். எறிபத்த நாயனார் தன் கோடரியை உயர்த்த துடித்த அந்த நேரத்தில், புகழ்ச் சோழன் தன் வாளை எடுத்து உயர்த்தி, எறிபத்த நாயனார் பாதத்தில் தலை சாய்த்து மண்டியிட்டார்.

சிவகாமி ஆண்டார்க்கு நடந்ததை நினைத்து தான் வருந்துவதாவும், சிவனடியாரான தங்கள் கோபத்திற்கு தானும் ஒரு வகையில் காரணம் என்று கூறி, தங்கள் கோபம் தீர தன்னையும் வெட்டி வீழ்த்துமாறு எறிபத்த நாயனாரை வேண்டிக் கேட்டுக் கொண்டார். சற்று நேரம் ஸ்தம்பித்து நின்ற எறிபத்த நாயனார், கோபம் தணிந்து, தன் தவறை உணர்ந்தவராக, தன் கோடரியால் தன்னையே மாய்க்க முயன்றார். புகழ்ச் சோழன் அவரை தடுக்க முற்படும் போது, சிவபெருமான் அங்கு தோன்றி எறிபத்த நாயனாரை தடுத்து நிறுத்தினார். பட்டத்து யானையையும், இரு யானை பாகர்களையும் உயிர் பெறச் செய்தார். சிவகாமி ஆண்டரின் காயங்கள் நீக்கி அவரின் பக்தியையும், புகழ்ச் சோழனின் பெருமையையும், அவர் சிவனடியார் மேல் கொண்ட அன்பையும் போற்றி, எறிபத்த நாயனாரின் ஆழ்ந்த சிவ பக்தியை அருள் பாலித்து, அவரை சிவலோக பதவி அடைய அருள் புரிந்ததாக கதை முடிந்தது. இதனை பேராசிரியர் டாக்டர் செல்வகணபதி அவர்கள், விஜய் டிவி பக்தித் திருவிழா நிகழ்ச்சி மூலமாக கேட்க வாய்ப்பு கிடைத்தது பெரும் ஆனந்தமாக இருந்தது.

இந்தக் கதை வாயிலாக எனக்கு பசுமரத்து ஆணி போல நெஞ்சில் பதிந்த ஒன்று, கோபத்தை என்றுமே அன்பால் மட்டுமே வெல்லவோ, அடக்கவோ, தளர்த்தவோ, உருத்தெரியாமல் ஆக்கவோ முடியும் என்று. இதனை நடைமுறை படுத்திப் பார்ப்பதற்க்காக காத்துக்க கொண்டு இருந்தேன். ஒரு நாள் என் மகன் மிகுந்த கோபம் கொண்டு, தான் செய்வது அறியாது, கத்தியும், அழுத்தும், சில பொருட்களை வீசி எறிந்து கொண்டு இருந்தான். வழக்கம் போல கோபப்படாதே என்று பொறுமையாக எடுத்துரைத்தேன். அதற்கு அவன் செவிசாய்த்ததாக தெரியவில்லை. அவனருகில் சென்று அவனை தூக்க முற்பட்டேன். அவன் தன் கை கால்களை உதறியவாறு என்னை தடுத்து ஆத்திரப்பட்டான். அவன் எதிர்பார்க்காத விதத்தில் அவனை தூக்கி என் தோளில் சாய்த்தேன். அவனை தூக்கும் போது வேகமாக அசைத்த அவன் கை கால்கள், அதன் வேகத்தை குறைத்துக் கொண்டது. அவனை இறுக அணைத்தேன். அவனும் என்னை இறுக்கி, என் முதுகின் மேல் அவன் கைகளால் அழுத்தி கட்டிக் கொண்டான். அவனது அந்த அணைப்பின் இறுக்கம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது. இன்றும் என் நெஞ்சில் நீங்காது இருப்பது.

பிறகு அங்கும் இங்குமாக சில நிமிடங்கள் அவனை தோளில் சாய்த்து நடந்தேன். நான் ஏதும் பேசவில்லை. அவன் அழுகை, கோபம், ஆத்திரம் முழுவதுமாக அடங்கியது. கன்னத்தில் முத்தமிட்டேன். அவன் கண்களில் வழிந்த நீரைத் துடைத்தேன். என்னை விட்டு இறங்க அவனுக்கு மனமில்லாததை உணர்ந்தேன். என்ன வேண்டும் என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டேன். எதற்கு சினம் கொண்டோம் என்று விளக்கம் கூறத் தெரியாது தோளில் சாய்ந்தபடி இருந்தான். அன்று எனக்கு இந்த அணுகுமுறை வெற்றியைத் தந்தது. பிறகு வந்த ஒவொரு கோபத்தையும் இவ்வாரே முடிந்தமட்டும் கையாளத் துவங்கனேன். முப்பத்து மூன்று வயதான என்னையே என்னால் மாற்றிக்கொள்ள முடியாத போது, நான்கரை வயதுச் சிறுவன், அனைத்தையும் சீராகச் செய்து, கோபம் கொள்ளாது இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது அபத்தமானது என்பதை நன்கு உணர்ந்தேன். சிறிது மாதங்களே இருந்த அவனது கோபமும் ஆத்திரமும் வந்த வேகத்தில் மறைந்து போனது. மேலும் பேராசிரியர் டாக்டர் செல்வகணபதி சொற்பொழிவில், மேலைநாடுகளில் கடவுள்தான் அன்பு என்பார்கள், ஆனால் கீழ் நாடுகளிலோ, குறிப்பாக நம் சிவனடியார்கள் வாழ்ந்த தமிழகத்திலோ அல்லது தமிழிலோ, அன்புதான் கடவுள் என்ற நிலைப்பாடு வெகு காலத்திற்கு முன்னமே இருந்து வந்ததை சுட்டிக் காட்டினார். கோபப்படுவது அவரவர் உரிமை.அன்பால் கோபத்தை எதிர்கொள்வது குழந்தைகளிடம் மட்டும் அல்ல…

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

11 ஆகஸ்ட் 2016.

ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 

 

 
3 Comments

Posted by on August 11, 2016 in அனுபவம்

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

கண்ணாடி

முகம் காட்டும் கண்ணாடி

நீ ஒரு அழகுக் கண்ணாடி

என் மனம் காட்டும் மனிதா!

நீ ஒரு பேரழகுக் கண்ணாடி

 

உள்ளதை உள்ளபடிக் காட்டும் கண்ணாடியே

உன்னில் என்றும் வெறுப்புக் கொள்ளாத நான்

என்னை உள்ளபடிக் காட்டும் உறவே

உன்னில் மட்டும் வெறுப்புக் கொள்வது ஏனோ?

என்னை அங்கீகரிக்க மறுப்பதற்காகவோ?

 

ஒட்டக் கடினமான கண்ணாடித் துகள்களே

நீ உடைந்தால் முயற்சிக் கொள்ளாத நான்

ஒட்டக் கடினமான மனித மனங்களே

நீ உடைந்தால் மட்டும் முயற்சிக் கொள்வது ஏனோ?

என்னை அங்கீகரிக்க மறுப்பதற்காக அல்ல

என்னை மேலும் அறிய வாய்ப்பளிப்பதற்காக

 

ஏதும் சேகரித்துப் பழகாத கண்ணாடியே

உன்னில் ஏதும் வேண்டாத நான்

ஏதும் சேகரித்துப் பழகும் மனிதா

உன்னில் மட்டும் வேண்டிக் கொள்வது ஏதோ?

என்னை மேலும் அறிய வாய்ப்பளிப்பதற்காக அல்ல

என்னை நொடிப்பொழுதும் புதிதாகக் காண்பதற்காக

 

கண்ணாடி அறிவற்றது

நம் எண்ணங்கள் உணர்வுகள் அனுபவங்களை தன்னுள் பதிவாக்கமால்

என்றும் நம்மை புதிதாய் அழைப்பது

மனிதா! அறிவற்றிரு

 

 

 
4 Comments

Posted by on August 7, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , ,

ஒரு கேமராவின் ஏக்கம்

கல்லையும் பொன்னாக ஆக்கும் கடவுள், தனது படைப்பாற்றல் திறன் மூலமாக, தனது படைப்புக்களை அழகாக படம் பிடிக்கும் கேமராவிற்கு, ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணினார். ஒரு கேமராவை தேர்வு செய்து, உயிரோடு உணர்வையும் கொடுத்து அதை ஒரு நாள் மகிழ்விக்க முடிவு செய்தார். அந்த பாக்கியம் அமெரிக்காவின் நியூ ஜெர்ஸியில் வசிக்கும் சிவாவின் கேமராவிற்கு கிடைத்தது.

சிவாவை பற்றிய ஒரு சிறிய அறிமுகம்.சிவா ஒரு நாற்பது வயது மதிக்கத்தக்க வாலிபர். சிவாவிற்கு திருமணம் ஆகி பதினான்கு வருடங்கள் ஆகி இருந்தது. மனைவியின் பெயர் மீரா. அவர்களுக்கு பதிமூன்று வயதில் ராகுல் என்ற ஒரு மகன். கணவன் மனைவி இருவரும் தங்கள் பெங்களூர் ஐ ஐ யம் இல் ஒன்றாக எம் பி ஏ படிக்கும் காலத்தில், காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டனர். இருவருக்கும் மிகப் பெரிய பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் மனம் நிறைய பணம் கிடைத்து அமெரிக்காவின் நியூ ஜெர்சி மாகாணத்தில் குடி பெயர்ந்தனர். அவர்களது முதல் வருட திருமண நாளில் மீரா முழு மாத கர்ப்பிணியாக இருந்தாள். அடுத்த வாரத்திலேயே ராகுல் அமெரிக்காவின் குடிமகன் ஆகும் தகுதியை பெற்றான். சிவாவின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.

அன்று ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை, சிவாவிற்கு விடுமுறை நாள். ராகுலின் பள்ளி ஆண்டு விழாவான அன்று, மூவரும் காலையில் கோல்ஸ் தெருவில் உள்ள டாக்டர் ரொனால்ட் ஏ மக்னைர் ஹை ஸ்கூல்லுக்கு செல்ல திட்டமிட்டு இருந்தனர். ராகுலின் ஏழாம் கிரேடு பிரிவிற்கான ஆண்டு விழா இசை போட்டியில், பிரபல இசை மேதை பீத்தோவனின் வயலின் இன் சொனாட்டா நம்பர் 5 இன் எப் மேஜர் (ஸ்ப்ரிங்) என்ற பகுதியை வயலினில் இசைத்து முதல் பரிசை வென்று இருந்தான். அந்த நகரின் கவர்னரான கிறிஸ் கிறிஸ்டி கையால் பெற இருப்பதில் கூடுதல் மகிழ்ச்சி. இசையில் சிறந்த பரிசு பெற்றவர்களில், ராகுலின் வயலின் இசை அன்று பள்ளியில்அரங்கேற வாய்ப்பு கிடைத்து இருந்தது மகிழ்ச்சியின் உச்சம் என்றே கூற வேண்டும். மாலையில் அவர்கள் ராகுலின் பள்ளியில் இருந்து சுமார் பதினாறு மைல் கல் தொலைவில் உள்ள பிரபல ப்ரிஸ்பை ஐரிஸ் கார்டன் என்ற பூங்காவிற்கு செல்ல திட்டமிட்டு இருந்தனர்.

சரியாக காலை பத்து மணி அளவில் சிவா தன் காரில் பள்ளிக்கு மீரா மற்றும் ராகுலுடன் வந்து இறங்கினான். தன்னுடைய தோளில் தொங்க விடப்பட்டு இருந்த கேனான் டிஜிட்டல் கேமரா அன்று காலையே உயிர் பெற்று இருந்தது. அப்பொழுதுதான் சிவா தன் கேமராவை முழுவதுமாக சார்ஜ் செய்யவில்லையே என்று உணர்ந்தான். சற்றே ஒரு பதற்றம். ராகுலின் இசையை முழுவதுமாக படம் எடுக்கும் வரை சார்ஜ் தாங்குமா? அல்லது மாலை பூங்காவின் எழிலை குடும்பத்துடன் படம் எடுக்க எப்படி முடியும் என்றெல்லாம் எண்ணம் ஓடியது. பேஸ்புக்கிலும், ட்விட்டரிலும், வாட்சப்பில் தன்னையும், தன் அனுபவங்களை எப்படி வெளிப்படுத்திக் கொள்வது என்ற கவலை. அப்போதைய கேமரா சார்ஜின் நிலை, சூழ்நிலையை மேலும் மோசமாக்கியது. சரி, இயங்கும் வரை எடுப்போம் என்று தனக்கு சமாதானப் படுத்தியும், கவலை விடாமல் சூழ்ந்து கொண்டது.

அப்பா, இவன் தான் என்னோட வகுப்பறை தோழன் என்று பேட்ரிக்கை அறிமுகம் செய்து வைத்தான் ராகுல். மேலும் அவனது சில தோழர்கள் அவன் அருகில் வந்து பேசத் தொடங்கினர். சிவா, ராகுலை தன் தோழர்களோடு சேர்த்து பள்ளியின் கட்டிடம் பின்புறம் தெரியும் அமைப்பில் ஒரு புகைப்படம் எடுக்க கேமராவை ஆன் செய்தான். கேமரா தான் மூடி இருந்த கண்களை முதல் முதலாக திறந்த வெளி உலகைக் கண்டு உணர போகிறோம் என்ற துள்ளலில் இருந்தது. கேமராவின் கண்கள் திறந்தன, முதல் வெளிச்சம். கேமராவிற்கு கண்கள் கூசியது. சிறுவர்களின் புன்னகை தன்னை வரவழைப்பதுபோல் கேமராவிற்கு தோன்றியது. அதற்கு சற்று நேரம் அவர்களுடன் உரையாட ஆசையாய் இருந்தது. ஆனால் சட்டென்று தன் பார்வை பள்ளியில் குழுமியிருந்த கூட்டத்தை பார்த்தது, பிறகு சில குடும்ப நண்பர்கள் சிலருடன் மீராவின் முகம் பார்த்தது. அடுத்து சற்று நிமிடங்களில் மீராவின் மூலமாக சிவாவை முதல் முறையாக பார்த்தது. கேமராவின் கண்கள் பள்ளி கட்டிடத்தையும், அதை ஒட்டி இருந்த விளையாட்டு மைதானத்தையும் பார்த்து கண்கள் சுழன்றன.

பள்ளி ஆண்டு விழாவின் நடுவே, ராகுலின் இசை துவங்க இருந்தது. சிவா தன் மனைவியுடன் அருகில் இருந்த இருக்கையில் இருந்து எழுந்து, மேடையின் அருகில் நின்று கொண்டு, ராகுலின் நிகழ்ச்சியை பதிவு செய்வதற்காக தன்னை தயார் நிலையில் வைத்திருந்தான். ராகுல் மேடையின் மேல் ஏறி தன் வயலினை இசைக்க ஆரம்பித்தான். சிவா தயார் நிலையில் வைத்திருந்த கேமராவை இயக்க ஆரம்பித்தான். அரங்கமே நிசப்தமாக இருந்தது. அவனுக்கு நினைவெல்லாம் சார்ஜ் பற்றியதுதான். அது எரிச்சலையும் கோபத்தையும் அவனுக்கு மூட்டியது. பதற்றத்துடனே ஒளிப்படத்தை எப்படியாவது எடுத்து முடிக்க முயற்சித்துக் கொண்டு இருந்தான். கேமரா அமைதியாக இசையை மட்டுமே உள்வாங்கி ரசித்துக் கொண்டு இருந்தது. குழுமி இருந்த கூட்டத்தையும், அரங்கத்தினையும் தன் கண்கள் காண முற்படும் போது கேமரா தான் ரசிக்கும் தருவாயில், தன்னை சிவா ஏன் இப்படி இயக்குகிறான் என்று பொறுமை இழந்தது. பிறகு சற்று நேரத்தில் அரங்கமே கரகோஷம் எழுப்பியது மட்டும் சிவாவின் காதில் பலமாக விழுந்தது. மறுபடியும் கேமரா அந்த கரகோஷ ஒலி எழுப்புவர்களை கண்ட பொழுது, அது ராகுலின் மகிழ்ச்சியை காண தவறியதை உணர்ந்து முகம் சுளித்தது. பிறகு சிவா, தன் கேமராவில் பதிவுகள் சரியாக அமைந்துள்ளதா என்பதனை சரி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்.

ஆண்டு விழா நிறைவு பெறும் தருவாயில் ராகுல் பரிசுபெறும் நிகழ்வை கேமராவின் லென்ஸ் வழியாக சிவா பல கோணங்களில் எடுத்து தள்ளினான். அதில் தான் நினைத்தபடி சில ஷாட்கள் விழவில்லையே என்ற ஏக்கம் கூட இருந்தது. பிறகு பள்ளியில் அமைக்கப்பட்டு இருந்த மதிய விருந்தை முடித்துக் கொண்டு மூவரும் ப்ரிஸ்பை ஐரிஸ் கார்டன் வந்தடைந்தனர்.

சிவா கேமராவின் சார்ஜை அவ்வப்போது பார்த்து கொண்டு இருந்தான். இதுவரை கேமரா இயங்கி வருவதை அவனால் நம்ப முடியவில்லை. ப்ரிஸ்பை ஐரிஸ் கார்டனின் சிறப்பே எண்ணற்ற பூத்துக் குலுங்கும் வண்ண வண்ண ஐரிஸ் செடியின் பூக்கள் தான். மலைகளை ஒட்டி அமையப்பெற்ற இந்தப் பூங்கா ஏறத்தாழ ஏழரை ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்டது. ஐரிஸ் பூங்கா பத்தாயிரத்துக்கும் அதிகமான ஐரிஸ்களுடன், ஆயிரத்து ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட பல்வேறு ரகங்கள் கொண்டுள்ளது. அதன் சீசனில் சுமார் ஒரு லட்சத்திற்கும் அதிகமான பூக்கள் பூத்துக் குலுங்குவது அதன் தனிச் சிறப்பு.

கார்டனில் சிவா நுழைவாயிலில் நுழையும் பொழுது கேமராவின் கண்கள் விழித்தன. பூங்காவையாவது சற்று நின்று நிதானமாக பார்க்கலாமே என்று ஆசை கொண்டது கேமரா. ஆனால் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக கண்கள் கண நேரத்திற்கு ஒரு முறை மாறி மாறி வெவ்வேறு காட்சிகளை கண்டது. எதையுமே முழுவதுமாக கேமராவால் உள்வாங்கிக்கொள்ளவோ, ரசிக்கவோ முடியவில்லை. கேமராவிற்க்கு பூத்துக் குலுங்கும் மஞ்சள் நிற ஐரிஸ் பூக்கள் தான் விழியில் பார்த்ததில் மிகுந்த ஆனந்தம் அடைந்தது.ஆனால் மறுகணமே கூட்டத்தின் மேல் ஒரு பார்வை, அடுத்த கணம் ஊதா நிற ஐரிசுடன் ராகுலின் முகம், மறு கணம் வெள்ளை நிற ஐரிசுடன் மீராவின் உருவம். கேமராவால் எதை பார்ப்பது, எதை ரசிப்பது என்பதே விளங்கி கொள்ள முடியாமல் குழம்பி இருந்தது.

அன்று இரவு மூவரும் கலைத்துப் போய் வீடு திரும்பினர். அவசர அவசரமாக சிவா தன் கேமராவில் பதிவானவைகளை பதிவிறக்கம் செய்து, தனது சமூக வலைத்தளங்களில் பதிவேற்றம் செய்தான். பிறகு தன் கேமராவை பத்திரமாக கப்போர்டில் வைத்து மூடினான். அன்று இறுதிவரை கேமராவின் சார்ஜ் முடிந்து போகாமல் இயங்கியது பெரும் ஆச்சர்யத்தை சிவாவின் மனதில் ஏற்படுத்தியது. கேமராவின் காலை நிலவரப்படி அது இரண்டு மணி நேரம் ஒத்துழைத்து இருந்தால் அதுவே பெரிய விஷயம். ஆனால் இரவு வரை இயங்கியது எப்படி என்பதை, சிவாவால் யூகிக்க கூட முடியவில்லை.

சரியாக இரவு பத்து மணிக்கு கடவுள் கேமராவை பார்த்து, என்ன சந்தோஷமா, எல்லாம் நல்லா அனுபவிச்சியா என்று கேட்டார். கேமரா துவண்ட முகத்துடன், எல்லாம் ரசிக்கும்படியாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் சிவா என்னை முழுவதுமாக ரசிக்க விட வில்லை என்று ஏங்கியது. சரி இப்போது என்னதான் வேண்டும் உனக்கு என்றார் கடவுள்.

எனக்கு ஒரேமுறை, ஒரு நாள், மனிதனாக உயிர் கொடுங்கள், இயற்கையையும் நிகழ்வுகளையும் உள்வாங்கி ரசிப்பதற்கு என்றது. உடனே கருணையுடன் கடவுள் ஆசி வழங்கி, பிரதி எடுப்பதாலோ என்னவோ, அந்த கேமராவை ஒரு பெண்ணாக மாற்றி, தேவி என்று பெயர் வைத்தார். கூடவே ஒரு புதிய ரக கேமராவையும் நினைவாக வழங்கினார்.

மறு நாள் காலை, தேவி எழுந்து தன் ஆசையாக காண வேண்டிய இடங்களுக்கு எல்லாம் சென்று கலைப்புடைய இரவு வீடு திரும்பினாள். கடவுள் அவளை பார்த்து, இப்பொழுது மகிழ்ச்சியா என்று கேட்டார். தேவி, கேமரா தன்னை முழுவதுமாக ரசிக்க விடவில்லை என்று மறுபடியும் ஏங்கினாள். அன்று சிவா கேமராவை இயக்கிப் பார்த்தான். அப்பொழுது சார்ஜ் முழுவதுமாக நின்று இருந்தது.

கேமராவிடம் இருந்து விடை பெற்ற கடவுள், விண்ணில் இருந்து ஒரு அழகிய பாலைவனத்தைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டு இருந்தார். அப்போது அவ்வழியே வந்த ஒட்டகம் ஒன்று தன் கண்ணில் தென்பட்ட காய்ந்த இலைகளையும், முட் செடிகளையும், விதைகளையும் மேய்ந்து கொண்டு இருப்பதை உற்று நோக்கினார். முட் செடிகளை உண்ணும் போது அதன் வாயில் இருந்து ரத்தம் வருவதை அது என்றுமே பொருட்படுத்தியது இல்லை போலும். போதிய உணவு கிடைக்காததால், சில சமயம் தன் முதலாளியின் டென்ட் கொட்டகை, சில கிழிந்த கிடந்த தோல் பைகளைக் கூட விழுங்கியது. பல மணி நேரம் உணவுக்காக அலைந்து திரிந்த அந்த ஒட்டகம், அன்று இரவு, நட்சத்திரங்கள் எழில் சூழ்ந்த தருவாயில், ஒரு இடத்தில் மண்டி இட்டு அமர்ந்தது. தான் விழுங்கிய உணவு பதார்த்தங்களை, சிறிது சிறிதாக வாயில் கொண்டு வந்து, மெதுவாக ஒவ்வொன்றையும் தனது பற்க்களால் மென்று உண்ணத் துவங்கியது. காலை முதல் உண்ட அனைத்து உணவையும் இரவுதான் செரிமானம் செய்ய வழி வகுத்தது அந்த ஒட்டகம்.

நாம் முதலில் ஒன்றை ரசிப்பதை விட, மற்றவர் நாம் ரசித்ததை ரசிப்பார்களா என்பதிலேயே மனிதன் மிகுந்த கவனம் செலுத்துகிறான் என்று கடவுள் வியந்து போனார். சிவாவும் அன்று இரவு தான் எடுத்த புகைப்படம், மற்றும் ஒளிப் படங்கள் ஒவொன்றாக பார்த்துப் பார்த்து ரசித்து மகிழ்ந்தான்.

இரா. ராஜேஷ் குமார்

26 ஜூலை 2016.

ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 

 
Leave a comment

Posted by on July 27, 2016 in சிறுகதை

 

Tags: , , , , , ,

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு விடியலும்

வாழ்வின் துவக்கம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு நொடியும்

வாழ்வின் ஏக்கம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு எண்ணமும்

வாழ்வின் படிவம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு உறவும்

வாழ்வின் பாடம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு உணர்வும்

வாழ்வின் தாக்கம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு நிகழ்விலும்

வாழாது வாழ்க்கை

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 
3 Comments

Posted by on July 21, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , ,

The Silence of the Lambs

The Silence of the Lambs (film)

The Silence of the Lambs (film) (Photo credit: Wikipedia)

Director: Jonathan Demme

Casts: Jodie Foster, Anthony Hopkins, Scott Glenn,Ted Levine

The Silence of the Lambs is an American thriller film directed by Jonathan Demme.The film opens with Clarice Starling (Jodie Foster) doing her training session at the FBI. Jack Crawford (Glenn)  of the Bureau’s Behavioral Science Unit ask her to investigate the case of a serial killer nick named  “Buffalo Bill” (Ted Levine). She was advised to read profile documents about Dr.Hannibal Lecter (Hopkins)and to met him before proceeding the investigation. Lecter is a former  psychiatrist and a serial killer by himself who has been jailed in a private cell at Baltimore State Hospital.

Meanwhile The U.S. senator’s daughter, Catherine Martin been kidnapped by Buffalo Bill.Now the Lecter’s help in providing information about Buffalo Bill is so important to crack the case.Lecter wishes with Starling  to transfer him from the current cell to a beach side area in order to provide some information about the killer.Starling  was asked by Lecter to reveal some of her personal secrets to gain more information from him.Later Lecter  helps Starling  providing her some personal details of Buffalo Bill and escapes from the new cell by killing the bodyguards.

Clarice Starling

Clarice Starling (Photo credit: Wikipedia)

When Crawford  assigns a team of agents try to figure out  Buffalo Bill, Starling  takes her risk to figure Buffalo Bill on her own.After deep investigation when she figures out that Jack Gordon is the real Buffalo Bill she nears his home and tries to contact him. she kills the Buffalo Bill on the edge of the mission operation and saves the  U.S. senator’s daughter Catherine.One the climax Lecter calls up Starling from a remote crowded area settled on a beach side and walks free.

The scenes through the film where Starling meeting with Lecter is so gripping.The powerful conversations and their acting were simply brilliant.I personally liked the films Art or Set Direction whether its Baltimore State Hospital private cell or its the  Buffalo Bill’s house which shown in the climax has been perfectly fitted for the screenplay.This film won the Oscars  for  the Best Picture, Direction, Actor, Actress and Adapted screenplay which is very rare to get. The Silence of the Lambs is a gripping thriller movie with brilliant acts and script.

Awards:
Academy Awards – 1991
Best Picture,
Best Director,
Best Actor (Anthony Hopkins),
Best Actress (Jodie Foster),
Best Adapted Screenplay

Chilton taunts Lecter in The Silence of the Lambs.

Chilton taunts Lecter in The Silence of the Lambs. (Photo credit: Wikipedia)

Hannibal Lecter

Hannibal Lecter (Photo credit: Wikipedia)

 
1 Comment

Posted by on July 6, 2012 in World Movies Reviews

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

முதல் சிறுகதை உருவான கதை

Click here to read my muthal sirukathai uruvaana kathai tamil short story

 
 

Tags: , , , , ,

 
%d bloggers like this: