RSS

Tag Archives: Tamil kavithai

தட்டில் விழுந்த அமிர்தம்

கண்கள் உணவின் தோற்றம் ரசித்திட

நாசிகள் அதனின் நறுமணம் நுகர்ந்திட

செவிகள் அதன் தன் வாயிலைத் தாழிட

வாயால் நா அதை மென்று ருசித்திட

அதனுடன் கூடவே

எவ்வுலகிலும் சரி

எவ்வுயிரானாலும் சரி

உயிர்கள் பசியாற மனதால் வேண்டிட

 

தொலைக்காட்சி நிறுத்தி

கைபேசி காத்திருக்க

இசை ஒலி கூட அணைத்து

எண்ணங்களையும் தவிர்த்து

 

ஒரு நாள் இல்லை என்றாலும்

ஒரு பொழுது கூட இல்லை என்றாலும்

ஒரு கணமேனும் செய்து பார்

குடும்பத்துடன் அமர்ந்து உண்ண

 

தேவலோகத்தில் போய் அல்ல

பூலோகத்திலேயே உணரலாம்

கிடைத்ததில் அமிர்தத்தை

 

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

1 செப்டம்பர் 2017.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

Advertisements
 
3 Comments

Posted by on September 1, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , ,

உன் இனியவனின் வணக்கம்

நாத்திகத்தில் ஆத்திக சாரம் கலந்து

ஆத்திகத்தில் நாத்திக பகுத்தறிவு புகுத்தி

இறுதியில்

ஆத்திக நாத்திக பேதமை மறைய

வள்ளுவனின் அறம் மட்டுமே எஞ்சி நிற்க

பாமரனும் அறியும் வண்ணம்

வேதத்தை புதிதாக்கினாய்

 

நீ பிடித்து வைத்த என்

மண்ணின் வாசனையை

எத்தனை முறை திறந்து பார்த்தாலும்

வாசம் மட்டும் குறைவதில்லை

அதுமட்டுமா

நாசிகள் அறியா வண்ணம்

ஒவொரு முறையும்

அது கண்களில் படர்ந்து

காதோரம் வருடிச்சென்று

இதயத்தில் தேங்கிவிடுகிறது

 

சிக்கலான ஒரு காதலை

கொச்சை இல்லாமல் எதார்த்தத்தில்

சர்ச்சையில்லாத உன் படைப்பிற்கு

என்றும் என் முதல் மரியாதை

 

அதுமட்டும் அல்ல

காதல்

திகில்

புரட்சி

உறவுகள்

என பட்டியல் நீளும்

உன் பன்முக இயக்கத் திறமைக்கு

 

நீ

திரையுலகில் ராஜா தான்

என் பாசத்திற்குரிய

பாரதி ராஜா!

 

 

இரா. ராஜேஷ் குமார்

13 ஆகஸ்ட் 2017.

நன்றி : ப்ரூஃ ரீடிங் – ஹம்ஸா ராஜேஷ் குமார்

 
Leave a comment

Posted by on August 26, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

கொடுத்து வைத்தவள் நீ

தன்னை முழுவதுமாக
ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம்
அனைவருக்கும் அமைவதில்லை
அதிலும் நீ ஓர் விதிவிலக்கு
அதனால் தான் சீலை உடுத்தி
சுதந்திரமாக வீதியில் வலம் வருகிறாய்

முகத்தில் சாயம் பூசிக்கொண்டாலும்
முகத்திரை அற்றவள் நீ!

விரும்பாமல் சமூகம் தூற்றினாலும்
விரும்பியபடி வாழ்பவள் நீ!

ஆக மொத்தம்
கொடுத்து வைத்தவள் நீ!

உன்னிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ள
பழிக்கும் சமூகத்திற்கு நேரமில்லை
அவர்கள் கொடுத்து வைத்தது அவ்வளவுதான்

எதற்கும் கலங்காமல்
இளமையில் கல்வியும்
கல்வியால் வேலையும்
வேலையில் நேர்மையும்
உழைப்பால் உயர்வும்
கொண்டால்…

நீ அடியெடுத்து வைக்கும்
ஒவ்வொரு நிலையிலும்

பட்டங்களும் பதவிகளும்
உன் பாதங்களில்
பிச்சை கேட்கும்

சந்தேகம் வேண்டாம்
திருநங்கை சாதனையாளர்களே!
இதற்கு சாட்சி

 
2 Comments

Posted by on May 7, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , ,

கியூகென்ஹாஃப்இல் ஓர் அழகுத் திருவிழா

அழகில் சிறந்தது

எது என்ற கேள்வி

எழுந்ததும் உலகில்

சிறந்தவை வருமாறு

அறைகூவல் விடுத்துவைத்தேன்

 

தென்னவர் முருகனை முன்னிறுத்த

விண்ணவர் கண்ணனை துதிபாட

பறவைகள் ஆண் மயிலை அனுப்பிவைக்க

 

பொலிக்குதிரை என விலங்குகள் குதூகலிக்க

கோமாளி மீனும் என நீர் இனங்கள் துள்ளி எழ

வண்ணத்துப் பூச்சி என பூச்சிகளும் முணுமுணுக்க

உலக அழகியும் ஒய்யாரமாய் நடந்து வர

உலக அழகனும் அவள் பின்னே ஓடி வர

 

உலகில் உள்ள அழகை எல்லாம்

அணிவகுத்து நிற்கவைத்தேன்

ஹாலந்தின் கியூகென்ஹாஃப்

பூங்காவின் வழி நடுவில்

 

இவை அனைத்தையுமே அமைதியாக

புன்னைகைத்தபடி பார்த்திருந்தன

வழி நெடுகிலும் பூத்திருந்த

கியூகென்ஹாஃப் மலர் இனங்கள்

 

கண்கள் குளிர்ந்த அதன் வர்ணத்தில்

சுண்டி இழுத்த அதன் நறுமணத்தில்

தொட்டு உணர்ந்த அதன் ஸ்பரிசத்தில்

என் கேள்வி மறைந்த அந்த நொடிப்பொழுதில்

 

மலர்கள் என்னிடம் மௌனமாக உரையாடியது

 

அமைதியே என்றும் அழகின் மொழியென

புன்னகையே என்றும் அழகின் முகமென

மகிழ்ச்சியைத் தருவது அழகின் குணமென

அழகின் செயல் அதில் ஆரவாரம் இல்லையென

 

மலைத்து நின்ற அதன் பேரழகில்

விடைபெற நினைத்த அந்த கணப்பொழுதில்

யாராக இருந்தாலும் சரி

கியூகென்ஹாஃப் மலர்களின் முன்

மண்டியிட்டுத்தான் ஆக வேண்டும்

ஒரு புகைப்படமாவது எடுத்துக்கொள்ள

 

20170416_152210

 
2 Comments

Posted by on April 21, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , , ,

திசை மாறிய பறவைகள்

மரபு வழி வழக்கங்கள் தோன்றியன பல

காலம் வழி புழக்கத்தில் இருப்பனவோ மிகச் சில

காக்கைக்கு அன்னமிடல் அதில் ஒன்று என்றாலும்

ஆன்றோர்கள் சொன்னார்கள் அது தினம் என்றும் நன்றாகும்

 

குளித்துவிட்டுச் சென்ற சமையலறையில் அவள்

சமைத்து வைத்து நின்ற பாத்திரத்தில்

அன்னக்கரண்டி கொண்டு அன்னத்தை அவன் எடுக்க

பருப்புடன் நெய் கலந்து சுவையுடன் உப்பும் சேர்த்து

சுத்தமான இடம் பார்த்து

நீர் தெளித்து ‘கா’ அழைக்க

காக்கையுடன் அதன் பின்னே புறாக்களும் வந்து நிற்க

 

பறவைக்கு முன் இட்டு

குழந்தைக்குப் பின் இடும்

இப்படி ஓர் நேர்த்தியை

அடடா…

கண்டதில்லை வேறு மண்ணில்

 

முதல் நாள் அவன் அழைக்க

மறுநாளும் அவன் அழைக்க

அவன் மூன்றாம் நாள் தாமதத்தால்

 

‘கா’ என்று உரிமையுடன்

காகம் அவனை உரக்க அழைக்க

உயிர்களின் பந்தத்திற்கு

மொழி ஏது? இனம் ஏது?

 

இப்படியும்

பல மாதங்கள் கடக்க

கோடை விடுமுறைக்கு ஒருநாள்

குடும்பத்துடன் ஊர் சென்றான்

 

வாரங்கள் சில கழிய

திரும்பிவந்து ‘கா’ அழைத்தும்

இட்டு இருந்த அன்னத்தில்

எறும்பு மொய்த்தது பல நாட்கள்

 

குழம்பி இருந்த நேரத்தில்

அவன் ஆழ் மனதில் தோன்றியது

சொல்லாமல் சென்றதுதான்

காரணம் என்று

 

அறிவில் சமன்பாடும்

மொழியின் பயன்படும்

இல்லாத காரணத்தால்

திசை மாறிய பறவைகள்

அதில் விந்தை இல்லை என்றாலும்

 

அறிவில் சமன்பாடும்

மொழியின் பயன்படும்

இவை அனைத்தும் இருந்தாலும்

சில

திசை மாறும் மனிதர்கள்

விந்தையிலும் விந்தை

 
6 Comments

Posted by on March 24, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , ,

ஒரு பொன் மாலை பொழுது

 

இருவரும் பூங்காவின் இருக்கையில் அமர

 

இந்த உலகத்தில் உன்மேல் மிகுந்த

அன்பு வைத்திருக்கிறேன்!

இந்த உலகத்தையே இப்போது

நேசிக்கிறேன் – என்றாள் காவியா

 

புன்முறுவலுடன், அவள் முகத்தை பார்த்தபடி

அன்பு என்றல் என்ன? என்றான் ஆரியா

 

கல்லூரியில்  ஒன்றாய் படித்தவர்கள்

நான்கு வருடம் தோழமையோடு பழகியவர்கள்

தற்போது பணியாற்றுவதோ இருவேறு அலுவலகங்களில்

வசிப்பதோ இருவேறு இடங்களில்

கவியாவிடம் இருந்து ஓர் குறுஞ்செய்தி

“உன்னை உடனடியாக சந்திக்கவேண்டும்”

என்று

 

ஆரியா எதிர்பார்த்து இருந்த ஒன்றுதான்

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்த இடம் தான் இந்தப் பூங்கா

நிலவுவதோ…

ஒரு பொன் மாலை பொழுது

 

சற்று நேர அமைதிக்கு பின்

அன்பை விளக்கத் தெரியாதவளாய்

ஆரியா, நீயே கூறு என்றாள் காவியா

எனக்கும் தெரியாது! என்றான் ஆரியா

 

அனால்…

தெரியாத ஒன்றை என்னிடம் வைத்திருப்பதாகக் கூறுகிறாய்

எனக்கும் தெரியாத அதை பற்றி

என்னிடம்  என்ன பதில் எதிர்பார்கிறாய்?

என்றான் அவன்

 

சிறுது நேரம் நிலவியது மௌனம்

 

சரி, அதைவிடு

எது எல்லாம் அன்பு இல்லை

என்று உன்னிடம் பகிர்ந்து கொள்ள பிரியப்படுகிறேன்

அதிலிருந்து அன்பு என்றல் என்ன

என்பதை அணுகுவோம் என்றான் ஆரியா

 

அவள், அவன் விழிகளையே நோக்கினாள்

 

கல்லூரிக் காலங்கிளில் இருந்து

உன்னிடம் பழகுகிறேன்

என்னை நீ எப்பொழுதும்

உன் உடமையாக்கிக் கொள்ளப் பார்க்கிறாய்

 

பிற பெண்கள் என்னிடம் பழகுவது கண்டு

சிலசமயம் நீ பொறாமை கொண்டதுண்டு

 

பல சமயங்கள் நீ உணர்ச்சிவயப்பட்டதுண்டு

 

காவியாவின் கண்களில் நீர் வழிந்தது

ஆரியா தன் கைக்குட்டையை அவளிடம் நீட்டினான்

 

பலசமயம் நீ என்னை மன்னிப்பதாக கூறியதுண்டு

முதலில் என் பிழைகளை தக்கவைத்துக்கொள்கிறாய்

பின்பு நீயே மறுத்தொதுக்குகிறாய்

அப்போது நீ உன்னையே மேலும் மையமாக அமைத்துக்கொள்கிறாய்

 

பல சமயம் என்னிடம் உனக்கு பகைமை தோன்றி மறைந்ததுண்டு

சில சமயம் என்னிடம் உனக்கு பயம் தோன்றி மறைந்ததுண்டு

நான் உன்னை விரும்பிகிறேனா இல்லையா என்பதற்கா

 

என்னிடம் நீ தந்த பல கவிதைகளில்

என்மேல் உள்ள உன் விருப்பத்தை

நான் உணராமல் இல்லை காவியா

ஆனால்

 

கவிதை அன்பு ஆகாது

உடைமைபடுத்திக் கொள்ளுதல்

பொறாமை

உணர்ச்சி வயப்படுத்தல்

தாபங்கள்

அழுகை

சிந்தனை

மன்னிப்பது

பகைமை

பயம்

மனதின் வெளிப்பாடு

இவையெல்லாம்

என்றும் அன்பாகாது

 

உண்மையான

மதிப்பும்

பெருந்தன்மையும்

இறக்கமும்

அக்கறையும்

மன்னிக்கும் தன்மையும்

இல்லாத இடத்தில்

அன்பு இல்லை

என்பது தெளிவு

 

எண்ணி வருவதல்ல அன்பு

வளர்க்க முடியாதது

பயற்சி செய்ய இயலாது

 

அளவுக்கும், தரத்திற்கும்

உட்பட்டது அல்ல

அன்பு

 

ஒன்றை நேசிக்கத் தெரியாது

இருக்கும் போது

உலகை நேசிப்பதாக கூறுவது

அர்த்தமற்றது காவியா

 

அன்பு இருக்கும் பொழுதுதான்

நம் பிரச்சனைகளை

தீர்க்க முடியும்

 

ஒன்றோ பலவோ அல்ல

‘அன்பு’ ஒன்றுதான் இருக்கிறது

உன்மேல் என்றும் காவியா

 

 
2 Comments

Posted by on March 11, 2017 in கவிதை

 

Tags: , , , , , ,

குடை

அவனை நனைக்காது நீ நனைந்தாய்
உன்னை துடைக்காது அவன் தன்னை துடைத்தான்
அதனால் என்ன? என்று மேலும்
அவனை நனைக்காது நீ நனைந்தாய்

உன்னை இருகப் பிடித்தான் மழையில்
பத்திரமாக வீடு வந்ததும்
மடக்கிக் கிடத்தினான் வீட்டின் மூலையில்

நரம்புக் கம்பிகள் தளர்ந்து
முதுகெலும்பு நொடிந்த உன்னை
மேலும் உதவாது என்று எண்ணியோ என்னவோ
எடை ஏற்றி விலை பேசினான் உன்னை
ஒரு விசித்திரமான பரிவர்த்தனை என்பதாலோ என்னவோ
இவன் விலை கொடுக்க, நிம்மதியில் திளைத்தான் தன்னை

வெயிலில் திரும்பிச் சென்றவன்
கடை உள்ளே இருந்த துடைத்த குடை
நனைந்திருப்பதை அவன் அறியாமல் போனதில்
ஆச்சர்யம் என்ன?
குப்பையில் போடாது மட்டும் போனதில்
ஆறுதல் அடைவதும்தான் என்ன?

கையோடு குடை வாங்க
குடை கடைக்கு சென்றான்
தொங்க விடப்பட்டு இருந்ததோ
வண்ண வண்ணக் குடைகள்

வகை வகையான குடைகளுக்கு
வகை வகையான பெயர்கள்

அம்மாவும்
அப்பாவும்
அண்ணனும்
அக்காளும்
தம்பியும்
தங்கையும்
காதலியும்
மனைவியும்
ஊரும்
உறவும்
நண்பனும்
ஒரு குடைதான் என்று
தெரியாத அவனுடன்

பாவம் ஒரு குடை
பல்லை இலித்துக் கொண்டே
பின்னாலே சென்றது.

 
Leave a comment

Posted by on November 5, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , , ,

ஒரே நிலா

வளர்வதும் குறைவதும்

மனிதனின் கண்களுக்குத்தான்

நிலாவுக்கு அல்ல

 

உயர்வதும் தாழ்வதும்

மனிதனின் மனங்களுக்குத்தான்

உயிர்களுக்கு அல்ல

 

கரு மேகங்கள் சூழ்ந்தால்

பௌர்ணமி இரவு கூட

அமாவாசைதான்

 

மேகங்கள் சூழ்வது இயற்கையே

மோகங்கள் சூழ்வதும் அப்படித்தான்

 

மேகங்கள் தானாக விலக

அவள் தானாக உதிப்பாள்

 

நிலா என்றும் முழுமையானது

உயிர்களும் அப்படித்தான்

 

இருவேறு கண்களானாலும்

பார்ப்பது ஒன்றுதான்

ஒரே நிலா

 

பல்வேறு உயிர்களானாலும்

இருப்பது ஒன்றுதான்

ஓர் உயிர்

 

 
Leave a comment

Posted by on September 17, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , ,

கண்ணாடி

முகம் காட்டும் கண்ணாடி

நீ ஒரு அழகுக் கண்ணாடி

என் மனம் காட்டும் மனிதா!

நீ ஒரு பேரழகுக் கண்ணாடி

 

உள்ளதை உள்ளபடிக் காட்டும் கண்ணாடியே

உன்னில் என்றும் வெறுப்புக் கொள்ளாத நான்

என்னை உள்ளபடிக் காட்டும் உறவே

உன்னில் மட்டும் வெறுப்புக் கொள்வது ஏனோ?

என்னை அங்கீகரிக்க மறுப்பதற்காகவோ?

 

ஒட்டக் கடினமான கண்ணாடித் துகள்களே

நீ உடைந்தால் முயற்சிக் கொள்ளாத நான்

ஒட்டக் கடினமான மனித மனங்களே

நீ உடைந்தால் மட்டும் முயற்சிக் கொள்வது ஏனோ?

என்னை அங்கீகரிக்க மறுப்பதற்காக அல்ல

என்னை மேலும் அறிய வாய்ப்பளிப்பதற்காக

 

ஏதும் சேகரித்துப் பழகாத கண்ணாடியே

உன்னில் ஏதும் வேண்டாத நான்

ஏதும் சேகரித்துப் பழகும் மனிதா

உன்னில் மட்டும் வேண்டிக் கொள்வது ஏதோ?

என்னை மேலும் அறிய வாய்ப்பளிப்பதற்காக அல்ல

என்னை நொடிப்பொழுதும் புதிதாகக் காண்பதற்காக

 

கண்ணாடி அறிவற்றது

நம் எண்ணங்கள் உணர்வுகள் அனுபவங்களை தன்னுள் பதிவாக்கமால்

என்றும் நம்மை புதிதாய் அழைப்பது

மனிதா! அறிவற்றிரு

 

 

 
4 Comments

Posted by on August 7, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , ,

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு விடியலும்

வாழ்வின் துவக்கம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு நொடியும்

வாழ்வின் ஏக்கம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு எண்ணமும்

வாழ்வின் படிவம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு உறவும்

வாழ்வின் பாடம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு உணர்வும்

வாழ்வின் தாக்கம்

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 

ஒவ்வொரு நிகழ்விலும்

வாழாது வாழ்க்கை

ஒவ்வொரு இரவும்

வாழாது உறக்கம்

 
3 Comments

Posted by on July 21, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , ,

 
%d bloggers like this: