RSS

Tag Archives: uravukku kavithaigal

நெருங்கிவா முத்தமிட

உன் விழியின் மை கொண்டு
உன் மேல் கவிதை எழுதிட
உன் குங்குமம் நிறம் கொண்டு
உன்னுள் ஓவியம் தீட்டிட
உன் கூந்தலின் பூச்சரம் கொண்டு
உன்னை சுற்றிப் பூந்தோட்டம் அமைத்திட
காத்திருக்கிறேனடி கண்ணே!

உன்னை கடத்தியவர் ஒருவர் அல்ல
தொலைக்காட்சி, கைபேசி என்ற இருவர்
இவர்களுக்கு தைரியம் தந்தது யார்?
மனிதனை மிஞ்சும் தைரியசாலிகளா இவர்கள்?
ஏனென்றால்
நான் கூடவே இருக்க, உன்னை வீட்டு சிறையில் வைப்பார்களா?
மனிதனை மிஞ்சும் மாயாஜாலக்காரர்கள் இவர்கள்
இல்லையென்றால்
வீட்டுக்கு உள்ளேயே நீ நெருங்கா தூரத்தில் இருப்பாயா?

ஆங் சாங் சூகியைப் போல மீண்டு வா

வரும் பொழுது
பொன் நகைகளோடு அல்ல
புன்னகையோடு மட்டும் வா
அது போதும் எனக்கு

பேசுவதற்கோ நிறைய இருக்கிறது
நான் கூறுவது
ஊர் கதை பற்றி அல்ல
உறவுக் கதை பற்றி அல்ல
காலை உணவு பற்றி அல்ல
மாலை ஊர்வலம் பற்றி அல்ல
வீட்டுக் கணக்கு பற்றி அல்ல
வீட்டுப் பிள்ளை படிப்புப் பற்றி அல்ல

நம்மை மட்டும் பற்றியது
நம் இருவரை மட்டும் பற்றியது

மௌனமே – நம் மொழியாய் இருந்திட
நான்கு கண்களால் – நாம் அன்பாய் பேசிட
இருவருள் – நாம் ஒருவராய்த் திளைத்திட
காத்திருக்கிறேனடி கண்ணே!

காலம் தாழ்த்தாதே
நான் காத்திருந்தாலும்
காலம் என்னை அழைக்க
காத்திருக்குமோடி அன்பே!
விரைந்து வா…
நெருங்கிவா முத்தமிட.

 
Leave a comment

Posted by on November 10, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , , , , , , ,

குடை

அவனை நனைக்காது நீ நனைந்தாய்
உன்னை துடைக்காது அவன் தன்னை துடைத்தான்
அதனால் என்ன? என்று மேலும்
அவனை நனைக்காது நீ நனைந்தாய்

உன்னை இருகப் பிடித்தான் மழையில்
பத்திரமாக வீடு வந்ததும்
மடக்கிக் கிடத்தினான் வீட்டின் மூலையில்

நரம்புக் கம்பிகள் தளர்ந்து
முதுகெலும்பு நொடிந்த உன்னை
மேலும் உதவாது என்று எண்ணியோ என்னவோ
எடை ஏற்றி விலை பேசினான் உன்னை
ஒரு விசித்திரமான பரிவர்த்தனை என்பதாலோ என்னவோ
இவன் விலை கொடுக்க, நிம்மதியில் திளைத்தான் தன்னை

வெயிலில் திரும்பிச் சென்றவன்
கடை உள்ளே இருந்த துடைத்த குடை
நனைந்திருப்பதை அவன் அறியாமல் போனதில்
ஆச்சர்யம் என்ன?
குப்பையில் போடாது மட்டும் போனதில்
ஆறுதல் அடைவதும்தான் என்ன?

கையோடு குடை வாங்க
குடை கடைக்கு சென்றான்
தொங்க விடப்பட்டு இருந்ததோ
வண்ண வண்ணக் குடைகள்

வகை வகையான குடைகளுக்கு
வகை வகையான பெயர்கள்

அம்மாவும்
அப்பாவும்
அண்ணனும்
அக்காளும்
தம்பியும்
தங்கையும்
காதலியும்
மனைவியும்
ஊரும்
உறவும்
நண்பனும்
ஒரு குடைதான் என்று
தெரியாத அவனுடன்

பாவம் ஒரு குடை
பல்லை இலித்துக் கொண்டே
பின்னாலே சென்றது.

 
Leave a comment

Posted by on November 5, 2016 in கவிதை

 

Tags: , , , , ,

 
%d bloggers like this: